کاراته کای نوجوان شادگانی

آرزویم پیوستن به تیم ملی است

(چهارشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۴) ۱۰:۳۷

کمربند آبی دارد. خیلی مصمم و جدی از هدفش می‌گوید: «کاراته را تا آخر ادامه می‌دهم». اینها حرف‌های محمدرضای 11 ساله شادگانی است. نوجوانی که چند وقت پیش در المپیاد انتخابی تیم ملی نوجوانان کشور، مقام سوم را کسب کرد. محمدرضا رامی، فرزند یکی از کارکنان شرکت پتروشیمی فجر است که گپ و گفت کوتاهی با او داشته ایم.

از کی کاراته را شروع کردی؟

 

حدود یکسال پیش مثل برادر بزرگترم فوتبال بازی می کردم؛ اما به آن علاقه نداشتم. عشق من کاراته بود و به همین دلیل فوتبال را رها کردم و وارد رشته کاراته شدم. البته وقت زیادی نیست که شروع کردم. در حال حاضر کمربند آبی دارم و به زودی کمربند زرد می‌گیرم.

 

تاکنون به مسابقات راه یافته‌ای؟

 

بله. من در همان ابتدای شروع تمرینات، به مسابقات انتخابی تیم ملی کشور در سربندر دعوت شدم و نفر سوم شدم. من باید بیشتر تمرین کنم. البته این اولین باری بود که من به مسابقات می‌رفتم و ان شاالله در مسابقات بعدی اول خواهم شد.

امکانات لازم برای پیشرفت در رشته کاراته را در خانواده و شهر خود داری؟

 

خانواده‌ام به ویژه پدر و مادرم مرا بسیار تشویق می‌کنند اما رفتن به خانه فرهنگ برای ورزش، کار آسانی نیست. چون خانه ما از آنجا خیلی دور است. امیدوارم بتوانم مربی و باشگاه خوبی داشته باشم تا یک کاراته باز حرفه‌ای شوم.

اوضاع درسی تان چطور است؟

 

درسم را هم می‌خوانم. کلاس پنجم هستم.

 

افراد دیگر خانواده‌ات هم ورزشکارند؟

 

بله. برادر بزرگ من فوتبالیست است. ما به ورزش علاقه زیادی داریم.

 

به عنوان یک ورزشکار چه آرزویی داری؟

 

اینکه هر چه زودتر به تیم ملی بپیوندم.

 

ادامه تحصیل اولویت اول من برای فرزندانم است

 

منصور رامی، پدر محمدرضا است که در سن 40 سالگی، با 12 سال سابقه کاری در بخش خدمات شرکت پتروشیمی فجر، به شدت نگران آینده و پیشرفت فرزندانش است. او صاحب 4 فرزند است؛ دو پسر و دو دختر.

محمدرضا فرزند سوم اوست که نفر سوم المپیاد انتخابی تیم ملی کشور شده است. پدر از آرزوهایش برای فرزند کاراته کای خود می‌گوید: درس خواندن اولویت اول من برای فرزندانم است. دوست دارم پسرم به درسش ادامه دهد و پیشرفت کند. او به کاراته علاقه بسیاری دارد به گونه‌ای که پس از مدت کوتاهی توانست در مسابقات رتبه سوم را کسب کند. او استعداد زیادی در این رشته دارد و شک ندارم اگر مربی و امکانات بهتری در اختیار داشت رتبه اول را کسب می کرد.

پدر که خود دیپلمه است، می‌گوید: پیش از اینکه وارد شرکت پتروشیمی فجر شوم دیپلم هم نداشتم اما خوشبختانه شرایط ادامه تحصیل در شرکت برایم فراهم شد و توانستم دیپلم بگیرم.

 

   پیمان خسروی
تعداد بازدید : ۱,۴۵۰
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید