شماره 41

قوز قرنیه چیست

(چهارشنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۹) ۰۹:۰۰

یکی از بیماری های کمتر شناخته شده پزشکی که تشخیص آن توسط بیمار به راحتی امکان پذیر نیست، بیماری قوز قرنیه می باشد. این دست از افراد معمولا با مشکل کاهش بینایی درگیر هستند. اگر شما هم اطلاعات چندانی در این مورد ندارید و می خواهید بیشتر با این بیماری آشنا شوید، توصیه می کنیم با ما همچنان همراه باشید.

قوز قرنیه چیست؟
کراتوکونوس یا قوز قرنیه یک بیماری تحلیل رونده قرنیه چشم است.  در این بیماری قرنیه نازک شده و شکل آن تغییر می کند. قرنیه به طور طبیعی شکلی گرد یا کروی دارد ولی در کراتوکونوس  قرنیه برآمده و مخروطی شکل می شود.این تغییر بر روی انکسار نور هنگام ورود به چشم تأثیر گذاشته و سبب کاهش وضوح بینایی می شود. کراتوکونوس ممکن است در یک یا هر دو چشم رخ دهد ولی در۹۰٪ موارد در هر دو چشم دیده می شود که در اینصورت خواندن و نوشتن یا رانندگی فرد مختل می شود. در افرادی که مبتلا به این بیماری هستند، انکسار و شکست نور هنگام ورود به چشم دچار مشکل شده و در نهایت باعث اختلال در بینایی فرد می شود. معمولا بروز این بیماری در افرادی که سابقه چنین بیماری را در خانواده شان دارد، بیشتر دیده می شود. قطعا تشخیص زود هنگام این بیماری می تواند از پیشرفت آن جلوگیری کرده و فرد در سنین ابتدایی درگیر شدن به این بیماری درمان شود. البته راه های درمان بسیار زیادی برای این بیماری وجود دارد که در ادامه به این موضوع نیز خواهیم پرداخت.
سن شایع قوز قرنیه
این بیماری در نوجوانان و حدود سن بلوغ شروع شده و طی 7 تا 8 سال پیشرفت کرده و بعد تقریباً ثابت باقی می ماند، گرچه این زمان ممکن است تغییر کند. رشد و پیشرفت این بیماری ممکن است ناگهانی یا تدریجی باشد. معمولاً بین 10 تا 30 سالگی شایع تر است.
علایم قوز قرنیه
در مرحله نهفته بیماران هیچ علامت بالینی ظاهری ندارند، جز اینکه تغییرات مکرری در شماره عینک آنها پدید می آید که به صورت نزدیک بینی و آستیگماتیسم منظم یا نامنظم متوسط تا شدید بروز می کند.
علی رغم اینکه بیماری دو طرفه است، ولی ممکن است گاهی به شکل یک طرفه و یا دو طرفه کاملاً غیر یکسان بروز کند. در کاهش دیدی که با عینک به سختی اصلاح می شود یا قابل اصلاح نیست، تشخیص کراتوکونوس مورد شک می باشد.
استفاده از لنزهای سخت تماسی طی چند سال یکی از علل قوز قرنیه می باشد
نقش اختلالات ارثی در قوز قرنیه دقیقاً مشخص نشده است، به طوری که فقط در 7% بیماران سابقه خانوادگی وجود دارد.
آسیب های ناشی از لنزهای سخت تماسی طی چند سال استفاده یا مالشهای مکرر چشم به دنبال بیماریهای آلرژیک چشمی نیز در ایجاد این بیماری احتمالاً نقش دارد ونیز همراهی این عارضه با سایر بیماریهای چشمی یا بیماریهای عمومی نیز وجود دارد.
تشخیص قوز قرنیه
در معاینه با دستگاهی به نام اسلیت لامپ توسط چشم پزشک، کراتوکونوس در مراحل متوسط تا پیشرفته قابل تشخیص است، ولی در مراحل اولیه بیماری با وسایلی چون کراتومتری و توپوگرافی (تعیین نقشه قرنیه )، پاکی متری (تعیین ضخامت قرنیه )، می توان قوز قرنیه را تشخیص داد.
درمان کراتوکونوس
- عینک یا لنز نرم: در انواع خفیف بیماری، عینک یا لنز نرم ممکن است کمک کننده باشد، ولی با پیشرفت بیماری و نازک تر شدن و تغییر شکل بیشتر قرنیه، این درمان‌ها دیگر چندان کارساز نخواهد بود.
در مواردی که حتی استفاده از لنزهای سخت هم چاره کار نیست، راهکار باقی مانده عمل جراحی پیوند قرنیه می باشد. از جمله روش های درمان با عمل جراحی می توان به عمل قرار دادن حلقه در داخل قرنیه در بیماری های خفیف، کمک به دید بهتر با عینک است. این روش معمولا به بیمارانی توصیه می شود که عینک تاثیری در دید آن ها نداشته و قرار دادن لنز در چشم نیز برایشان مقدور نیست. روش دیگر عمل جراحی پیوند قرنیه است که تعداد کمی از بیماران به این عمل نیاز دارند. معمولا این عمل سلامتی کامل را به بیماران باز می گرداند و در بیماری های شدید استفاده می شود. علاوه بر این ها عمل جراحی دیگری با نام عمل پیوند متقاطع بین کلاژن های قرنیه وجود دارد که باعث می شود، فرد دیگر نیازی به عمل جراحی پیوند قرنیه احساس نکند.



ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید